چزابه

بيستمين سالگرد

غلامعلي — Tue, 20 Dec 2011 16:14:00 GMT

بيستمين سالگرد به خاک سپاري عارف واصل شهيد «غلامعلي اسلامي پور» گرامي باد

29/آذر/1369: پنجشنبه مصادف با روز وفات حضرت فاطمه الزهرا (س)

اولين سالي که دولت اين روز را تعطيل اعلام کرد.

امروز بيست سال از آن روز مي گذرد:

خيلي ها آمده اند. بعد از هفت سال مفقود الاثر بودن تشييع با شکوهي است. پسرش که هرگز او را نديده بود خوشحال است. فکر مي کند صورتي دارد و مي تواند او را ببيند. نمي دانست بعد از هفت سال در شوره زار چزابه مشتي استخوان ...

تنها نشان، پلاک و عينکي شکسته و ساعتي با صفحه اي آبي و انگشتري که در شب عمليات به او داده بودند و کارت شناسايي که نصفش سوخته بود.

اي شهيد عزيز! ياد و خاطره ات هرگز از ياد و ذهن ما نخواهد رفت. ما را دعا کنيد که پيرو راه شهدا و امام شهدا باشيم که سخت محتاج دعاي خير شما هستيم.

در آينده خاطره پيدا شدن پيکر مطهر اين شهيد عزيز به نقل از سردار فضيلت پور در اين وبلاگ درج خواهد شد.

منتظر بمانيد.

بيلش را پارو كرده است

غلامعلي — Thu, 20 Oct 2011 14:23:00 GMT

مي گويند، اگر كسي‌ چهل‌روز پشت‌ سر هم‌ جلو در خانه‌اش‌ را آب‌ و جارو كند،

حضرت‌ خضر به‌ ديدنش‌ مي‌آيد و آرزوهايش‌ را برآورده‌ مي‌كند.

سي‌ و نه‌ روز بود كه‌ مرد بيچاره‌ هر روز صبح‌ خيلي‌ زود از خواب‌ بيدار مي‌شد و جلو در خانه‌اش‌ را آب‌ مي‌پاشيد

و جارو مي‌كرد. او‌ از فقر و تنگدستي‌ رنج‌ مي‌كشيد. به‌ خودش‌ گفته‌ بود:

اگر خضر را ببينم، به‌ او مي‌گويم‌ كه‌ دلم‌ مي‌خواهد ثروتمند بشوم.

مطمئن‌ هستم‌ كه‌ تمام‌ بدبختي‌ها و گرفتاري‌هايم‌ از فقر و بي‌پولي‌ است.

روز چهلم‌ فرارسيد. هنوز هوا تاريك‌ و روشن‌ بود كه‌ مشغول‌ جارو كردن‌ شد.

كمي‌ بعد متوجه‌ شد مقداري‌ خار و خاشاك‌ آن‌ طرف‌تر ريخته‌ شده‌ است. با خودش‌ گفت:

با اين‌كه‌ آن‌ آشغال‌ها جلو در خانه‌ من‌ نيست، بهتر آنجا را هم‌ تميز كنم.

هرچه‌ باشد امروز روز ملاقات‌ من‌ با حضرت‌ خضر است، نبايد جاهاي‌ ديگر هم‌ كثيف‌ باشد..

مرد بيچاره‌ با اين‌ فكر آب‌ و جارو كردن‌ را رها كرد و داخل‌ خانه‌ شد تا بيلي‌ بياورد و اشغال‌ها را بردارد.

وقتي‌ بيل‌ به‌دست‌ برمي‌گشت، همه‌اش‌ به‌ فكر ملاقات‌ با خضر بود با اين‌ فكرها مشغول‌ جمع‌ كردن‌ آشغال‌ها شد.

ناگهان‌ صداي‌ پايي‌ شنيد. سربلند كرد و ديد پيرمردي‌ به‌ او نزديك‌ مي‌شود. پيرمرد جلوتر كه‌ آمد سلام‌ كرد.

مرد جواب‌ سلامش‌ را داد.

پيرمرد پرسيد: .صبح‌ به‌ اين‌ زودي‌ اينجا چه‌ مي‌كني؟

مرد جواب‌ داد: دارم‌ جلو خانه‌ام‌ را آب‌ و جارو مي‌كنم.

آخر شنيده‌ام‌ كه‌ اگر كسي‌ چهل‌ روز تمام‌ جلو خانه‌اش‌ را آب‌ و جارو كند، حضرت‌ خضر را مي‌بيند..

پيرمرد گفت: حالا براي‌ چي‌ مي‌خواهي‌ خضر را ببيني؟

مرد گفت: آرزويي‌ دارم‌ كه‌ مي‌خواهم‌ به‌ او بگويم..

پيرمرد گفت: چه‌ آرزويي‌ داري؟ فكر كن‌ من‌ خضر هستم، آرزويت‌ را به‌ من‌ بگو..

مرد نگاهي‌ به‌ پيرمرد انداخت‌ و گفت: برو پدرجان! برو مزاحم‌ كارم‌ نشو..

پيرمرد اصرار گرد: حالا فكر كن‌ كه‌ من‌ خضر باشم. هر آرزويي‌ داري‌ بگو..

مرد گفت: تو كه‌ خضر نيستي. خضر مي‌تواند هر كاري‌ را كه‌ از او بخواهي‌ انجام‌ بدهد..

پيرمرد گفت: گفتم‌ كه، فكر كن‌ من‌ خضر باشم‌ هر كاري‌ را كه‌ مي‌خواهي‌ به‌ من‌ بگو شايد بتوانم‌ برايت‌ انجام‌ بدهم..

مرد كه‌ حال‌ و حوصله‌ي‌ جروبحث‌ كردن‌ نداشت، رو به‌ پيرمرد كرد و گفت:

اگر تو راست‌ مي‌گويي‌ و حضرت‌ خضر هستي، اين‌ بيلم‌ را پارو كن‌ ببينم..

پيرمرد نگاهي‌ به‌ آسمان‌ كرد. چيزي‌ زيرلب‌ خواند و بعد نگاهي‌ به‌ بيل‌ مرد بيچاره‌ انداخت.

در يك‌ چشم‌ به‌هم‌ زدن‌ بيل‌ مرد بيچاره‌ پارو شد.

مرد كه‌ به‌ بيل‌ پارو شده‌اش‌ خيره‌ شده‌ بود، تازه‌ فهميد كه‌ پيرمرد رهگذر حضرت‌ خضر بوده‌ است.

چند لحظه‌اي‌ كه‌ گذشت‌ سر برداشت‌ تا با خضر سلام‌ و احوالپرسي‌ كند و آرزوي‌ اصلي‌اش‌ را به‌ او بگويد، اما از او خبري‌ نبود.

مرد بيچاره‌ فهميد كه‌ زحماتش‌ هدر رفته‌ است.

به‌ پارو نگاه‌ كرد و ديد كه‌ جز در فصل‌ زمستان‌ به‌درد نمي‌خورد در حالي‌ كه‌ از بيلش‌ در تمام‌ فصل‌ها مي‌توانست‌ استفاده‌ كند.

از آن‌ به ‌بعد به‌ آدم‌ ساده‌ لوحي‌ كه‌ براي‌ رسيدن‌ به‌ هدفي‌ تلاش‌ كند،

اما در آخرين‌ لحظه‌ به‌ دليل‌ ناداني‌ و سادگي‌ موفقيت‌ و موقعيتش‌ را از دست‌ بدهد،

مي‌گويند بيلش‌ را پارو كرده‌ است.

دست نوشته هاي شهيد (3)

غلامعلي — Fri, 14 Oct 2011 08:58:00 GMT

بسم الله الرحمن الرحيم

صبح روز 14/10/62 از خواب بيدار شدم. رفتم و دست و رويم را شستم و يک ليوان اب برداشتم و دو تا نان شيريني را از توي وسايل در اورده و پشت اسايشگاه رفته و سحري را صرف کردم بعد از ان به وضوخانه رفتم و پس از وضو نماز به پا داشته و بعد از ان به اسايشگاه رفته تخت خوابم را انکارت کردم و پس از بازديد براي صبحگاه رفته و پس از خواندن قران و ورزش کلاس ها را شروع کرديم از ساعت 40/8. ساعت اول برادر حاج فدک عقايد و ساعت بعد يعني 10/10 دقيقه اخلاق بود. در اين روز يک مقدار کسالتي پيدا کردم . به حمد الله خوب شد.

روزها مي گذرد و تنها 2 کوله بار از انسان مي ماند. اعمال خوب که انجام داده و خداي نکرده صفات بدي که سرزده.

پنج شنبه 15/10/62 در اين صبحگاه براي اولين بار از پادگان خارج شديم و به تپه هاي روبرو رفتيم- بعد از ان صبحانه شيرو پنير و نان بود صرف کرديم و اماده شديم براي کلاس برادر صافدل و فدک. با ما کلاس داشتند. بعد از ظهر هم کلاس قران و يک مقدار نظام جمع کار کرديم. شب نيز يک تلفن به دزفول زدم ولي همسرم نبود. در ضمن محمد علي فضيلت هم با من بود. بعد از ان به مسجد براي عزاداري و دعاي کميل خوانديم. در ضمن ديشب هم يک تلفن به منزل خودمان زديم.

جمعه 16/10/62 صبح خوبي را اغاز کرديم. بعد از نماز صبحانه ( کره مربا ) صرف کرديم و بعد از ان اماده شديم براي رفتن به نماز جمعه اما ماشين تهيه نشد مجبورا مانديم. چند ساعتي براي براي امتحان که روز شنبه ( عقايد) بود خوانديم. يک ساعتي هم فوتبال بازي کرديم. بعد از ان نماز جماعت خوانديم.

نماز ظهر را به جماعت خوانديم. عصر هم همراه چند تا از برادران به اسايشگاهي که تلوزيون در ان بود رفتيم و فيلم سينمايي را در انجا تماشا کرديم. بعد هم با يکي از برادران ( تقي پور) صحبت کردم.

کمي دلم گرفته بود.( اعوذ بالله من الشيطان الرجيم ) . بعد هم براي نماز اماده شدم و شام ان شب هم ماکاروني بود. در ضمن دفتر نوحه ي برادر مومن را گرفتم و يکي دو تا نوحه نوشتم و بعد از ان ما را واکسن کزاز زدند. بسم الله الرحمن الرحيم

روزها مي گذرد و تنها 2 کوله بار از انسان مي ماند. اعمال خوب که انجام داده و خداي نکرده صفات بدي که سرزده.

دست نوشته هاي شهيد (2)

غلامعلي — Fri, 14 Oct 2011 08:45:00 GMT

صبح پنج شنبه 7/10/1362- دراين روز اين طرف و آن طرف رفته برادران دوره قبل از خودمان سيد مشرف و محمود بصيري و غلامعلي اميري را ديديم. و خيلي خوشحال شديم. در اين روز بعد از ظهر يک فرمهايي پر کرديم و فرداي آن روز 8/10/1362 ما را گروهان بندي کردند. روز پنج شنبه بعدظهر ما را به بهشت زهراي اهواز بردند.

صبح روز جمعه 9/10/1362- به نماز جمعه رفته، مقداري در شهر گشتيم و بعد ظهر آن به نماز جمعه واقع در پارک شهداي 7 تير رفته و پس از نماز با سرويسهايي که ما را آورده بودند، برگشتيم. نماز خيلي خوب بود. امام جمعه اهواز در اين باره صحبت کرد. مقداري نان شيريني خريدمبراي چند روز صبحانه از آنها استفاده کنيم.

روز شنبه10/10/1362- عصر آن روز تمام گردان را به خط کردند و برادران مسئول براي ما سخنراني کردند و در اين روز به ما لباس دادند و ضمناً نام فرمانده گروهان ما بينش بود که در اين روز به ما معرفي کردند. و نام گروهان ما شهيد اشرفي اصفهاني و گردان والفجر دوره 29 س- پاسداران بوديم. برادر فرمانده کارش را با به خط کردن گروهان شروع کرد.

11/10/1362- اولين روز صبحگاهي دو و اولين روز کلاس هاي عقيدتي شروع شد. روزها را روزه مي گرفتيم. بيدار باش ساعت 5/5 بود و ساعت 8 بعد از دو و همه‎ي کارها به سر کلاس مي رفتيم.

کلاس هاي ما عقيدتي- اخلاق و بعدظهر ساعت 2 به بعد تا 5 اخلاق و احکام و روزهاي بعد سياسي و اسلحه شناسي. همين طور ادامه داشت.

12/10/1362 – 13/10/1362- همين طور روزه مي گرفتم قصد 10 روزه کرده که 10 روزي که روزه بر گردنم بود ادا کنم. الحمد الله 3 روز آن تا 13/10/1362 ادا کردم. اميدوارم خداوند قبول کند. ساعت 5 که کلاس تمام شد براي آماده شدن به نماز مي‎رفتيم. ساعت 5/5 نماز و بعد براي گرفتن غذا در صف و بعد از صرف غذا به آسايشگاه ما که (73 نفري بوديم و در آن حدوداً 35 تخت 2 نفري دو طبقه بود) برگشته و به کارها و تکاليفو مطالعه مي پرداختيم. ضمنا دو شب قبل برادر انصاري نماينده امام در شيراز مسئول تبليغات اسلامي و شب قبل از آن يکي از برادران که لبنان بودند براي ما از وضع لبنان و اوضاع آنجا سخن گفتند.

فرا خوان عمومي

غلامعلي — Tue, 04 Oct 2011 07:59:00 GMT

سلام!

از همه ي دوستان و اشنايان و عزيزاني که از شهيد عزيز غلامعلي اسلامي پور خاطره يا عکس و دست نوشته اي دارند خواهشمند است به

ما پيام دهند خانواده ي شهيد قصد دارند انها را جمع اوري کنند.

با تشکر از همه ي دوستان و اشنايان و همرزمان شهيد

از دست نوشته هاي شهيد

غلامعلي — Mon, 03 Oct 2011 08:34:00 GMT

رنجهاي مادر

نگه داري کند نه ماه و نه روز تو را چون جان به بر بيچاره مادر

از اين پهلو به اين پهلو نگردد شب از بيم خطر بيچاره مادر

به وقت زادن تو مرگ خود را ببيند در نظر بيچاره مادر

اگر يک سرفه ي بي جا نمايي خورد خون جگر بيچاره مادر

براي اينکه شب راحت بخوابي نخوابد تا سحر بيچاره مادر

نبيند هيچ کس زحمت به دنيا ز مادر بيشتر بيچاره مادر

تمام حاصلش در زحمت اين است که دارد يک پسر بيچاره مادر ايرج ميرزا

اين شعر را در کلاس اخلاق روز چهارشنبه 28/10/62 ساعت 2/12 در کلاس نوشتم. موضوع کلاس حقوق پدر و مادر

بعد ان ديگر هيچ وقت محتاج نشدم

غلامعلي — Thu, 29 Sep 2011 09:15:00 GMT

« بعد از آن ديگر هيچ وقت محتاج نشدم »

فرزند آيت الله شبيري زنجاني از زبان پدر بزرگوارشان نقل نمودند که:
در سفري که امام خميني(ره) و پدرم براي زيارت به مشهد مقدس رفته بودند امام در صحن حرم امام رضا (عليه السلام) با سالک الي الله حاج حسنعلي نخودکي مواجه مي‌شوند. امام امت (ره) که در آن زمان شايد در حدود سي الي چهل سال بيشتر نداشت وقت را غنيمت مي شمارد و به ايشان مي‌گويد با شما سخني دارم.حاج حسنعلي نخودکي مي‌گويد: من در حال انجام اعمال هستم، شما در بقعه حر عاملي (ره) بمانيد من خودم پيش شما مي‌آيم. بعد از مدتي حاج حسنعلي مي‌آيد و مي‌گويد چه کار داريد؟
امام (ره) خطاب به ايشان رو به گنبد و بارگاه امام رضا (عليه‌السلام) کرد و گفت: تو را به اين امام رضا، اگر (علم) کيمياداري به ما هم بده؟
حاج حسنعلي نخودکي انکار به داشتن علم (کيميا) نکرد بلکه به امام (ره) فرمودند:اگر ما «کيميا» به شما بدهيم و شما تمام کوه و در و دشت را طلا کرديد آيا قول مي‌دهيد که به جا استفاده کنيد و آن را حفظ کنيد و در هر جايي به کار نبريد؟
امام خميني (ره) که از همان ايام جواني صداقت از وجودشان مي‌باريد، سر به زير انداختند و با تفکري به ايشان گفتند: نه نمي‌توانم چنين قولي به شما بدهم.
حاج حسنعلي نخودکي که اين را از امام (ره) شنيد روبه ايشان کرد و فرمود: حالا که نمي‌توانيد «کيميا» را حفظ کنيد من بهتر از کيميا را به شما ياد مي‌دهم و آن اين که:

- بعد از نمازهاي واجب يک بار آيه الکرسي را تا «هو العلي العظيم» مي‌خواني.
- و بعد تسبيحات فاطمه زهرا سلام الله عليها را مي‌گويي.
- و بعد سه بار سوره توحيد «قل هو الله احد» را مي‌خواني.
- و بعد سه بار صلوات مي‌گويي: اللهم صل علي محمد و آل محمد
- و بعد سه بار آيه مبارکه: وَمَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجًا وَيَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لا يَحْتَسِبُ وَمَنْ يَتَوَکَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ إِنَّ اللَّهَ بَالِغُ أَمْرِهِ قَدْ جَعَلَ اللَّهُ لِکُلِّ شَيْءٍ قَدْرًا؛ (سوره طلاق آيه 2 و 3)

را مي‌خواني که اين از کيميا برايت بهتر است.
فرزند آيت الله شبيري زنجاني اضافه مي نمايند که پدرم مي‌فرمودند بعد از آن ديگر هيچ وقت محتاج نشدم.
حاج آقا مصطفي خميني (فرزند ارشد امام راحل) نيز ذيل توضيح در باب اين ديدار تاکيد مي نمايند
امام فرموده بوده که : رفيق ما [آيت الله شبيري] به صورت منقطع به اين توصيه عمل کرد؛ ولي من از آن موقع تاکنون، آن‌ را ادامه داده‌ام و هر چه دارم، از آن دارم.

اقتباس از پايگاه صالحات

بر گرفته از وبلاگ حاميان ولايت

ياد داشت هاي شهيد

غلامعلي — Tue, 27 Sep 2011 08:48:00 GMT

بسم الله الرحمن الرحيم

به راستي بر اين فاجعه انديشيده ايم روزي را که در جلوه هاي دروغين دنيا غرق شويم

و شهيدان را فراموش کنيم

واي بر ان روز ما.................. واي بر ان روز ما..................

اين شعر در تاريخ 30/10/62 شب شنبه ساعت 34/8 در پادگان شهيد غيور اصلي از برادر محمد فطرس گرفته و نوشته شد.

علاقه ي شهيد به تعمير وسايل منزل

غلامعلي — Mon, 26 Sep 2011 08:24:00 GMT

علاقه شهيد به تعمير منزل وسائل

همسر شهيد مي گويد شهيد علاقه ي زيادي به تعمير وسائل منزل داشت به طوري که هر وقت از جبهه مي امد هر وسيله اي که نياز به تعمير داشت ان را درست مي کرد از جمله چرخ خياطي. حتي يادم مياد لباس هايش که شکافته مي شد خودش انها را مي دوخت. يا لباس جديدي که از جبهه به او ميدادند و گشاد بود خودش ان را تنگ مي کرد. بعد ها از او ياد گرفتم که لباسها راچگونه رفو کنم يا انها را تنگ کنم. يادش بخير اتاقمان در طبقه ي بالا بود وزمستان خيلي سرد بود ان زمان شهر گاز کشي نبود و بايد از بخاري نفتي يا برقي استفاده مي کرديم چون نفت کم وجيره بندي بود مجبور بوديم براي گرم کردن اتاق فکر ديگري مي کرديم. يک روز رفت بيرون وقتي برگشت ديدم مقداري سيم و ورقه فلزي و وسائلي که نمي دانستم چيست با خود دارد.بعد از چند روز يک بخاري برقي دستش بود گفتم اين رو از کجا اوردي. گفت خودم ان را درست کردم د يگه اتاقمان سرد نخواهد بود. تا مدتها بعد از مفقود شدنش خانواده از ان استفاده مي کردند و چون استاندارد نبود و ديگه کسي نبود انرا تعمير کنه بي استفاده ماند.وديگه ان را نديدم.حتي وقتي به منزل اقوام مي رفت اگر از او مي خواستند که چرخ خياطي ما را تعمير کن ان را درست مي کرد.